Νίκος Λειβαδιώτης 

Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη το 1970 είναι αυτό που λέμε χαρακτηριστική περίπτωση θεσσαλονικιού: του αρέσει το τυρί (δηλαδή η φέτα) και ο φραπές.!!! Είναι πτυχιούχος ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης από το 1995, και σήμερα διατηρεί Καλλιτεχνικό βιβλιοδετείο, παραδοσιακής τεχνικής, από τον πατέρα του, στην πιο όμορφη, γραφική και χιλιοτραγουδισμένη περιοχή της Θεσσαλονίκης, τα λαδάδικα.

Αγαπάει ιδιαιτέρως το σκι, το χειμερινό φυσικά, και συχνά έρχεται σε ρήξη με τη γυναικούλα του, η οποία προέρχεται από θερμότερα κλίματα, όπως αυτό της Κρήτης. Η άλλη του μεγάλη αγάπη είναι η Κρήτη φυσικά, (θέλει δε θέλει), και η ρακί φυσικά (θέλει δε θέλει).

Από τα προσκοπικά του χρόνια είχε μια αμυδρή υποψία ότι κάποτε θα γινόταν αυτό που λέμε λάτρης του ραδιοερασιτεχνισμού, τόσο ως ιδέα όσο και ως πράξη. Η ιδέα αυτή βρήκε πρόσφορο έδαφος για να αναπαυτεί στο πίσω μέρος του μυαλού του, (υπήρχε αρκετός ελεύθερος χώρος βλέπετε!!!), όσο αυτός θα επιδιδόταν κατά τη διάρκεια των μαθητικών του χρόνων στα δύσκολα και κοπιαστικά …χωράφια του στίβου, με εμπόδια βεβαίως  βεβαίως!

Μετά από μια Οδύσσεια περιπλάνηση του μεταξύ Ελλάδας, Γιουγκοσλαβίας(ξένη χώρα)  και Κρήτης (ξένη χώρα και αυτή- τουλάχιστον σε αρχικό επίπεδο), εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Θεσσαλονίκη μαζί με τη γυναίκα του, με την οποία επισκέπτονται πολύ συχνά τώρα πλέον τα εδάφη της λεβεντογέννας Κρήτης και κολυμπούν στα αλμυρότερα  διαυγή νερά που διαθέτει η Ελλάδα.

 

 

 Του αρέσει το ποδήλατο σε βουνά και σε λίμνες, το παγωτό χειμώνα καλοκαίρι, τα σιροπιαστά μετά από κάθε γεύμα, το χιούμορ είτε είναι της ώρας είτε δεν είναι, οι αποφάσεις εδώ και τώρα και βουρ στον πατσά (που λέει ο λόγος δηλαδή γιατί κατά τ’ άλλα ο πατσάς καθόλου) και ότι κάνει και πιστεύει, το υπερασπίζεται με πάθος μέχρι τελικής πτώσης. Αν συναντήσετε την παρέα κάπου, θα τον αναγνωρίσετε από τη «φασαρία» που κάνει, καθότι ο άνθρωπος δεν έχει σχέση με συστολή, μετριοφροσύνη και διακριτικότητα (όχι στους τρόπους, στη φασαρία)!!!

Τίποτα από όλα αυτά δεν πρόδιδε την αναπάντεχη γνωριμία με τα υπόλοιπα μέλη του dx team έναν κρύο χειμώνα όταν μάθαινε σήματα mores στις γεμάτες καπνό αίθουσες της ΕΡΒΕ. Η γνωριμία ήταν καθοριστική! (Τόσο για όλους αυτούς όσο και για τις οικογένειες τους). Από κει και πέρα όλα τα άλλα τα ξέρετε, εκδρομές, dx-expedition, contest κλπ από την κεντρική σελίδα του white tower dx- team.    

73's  de  SV2HPP